Bundan 4-5 hafta �nce �ekmistim bu fotograflari. Sabah uyandim daha kahvalti yapmadan basladim �ekmeye �gleden sonraya kadar habire �ektim durdum. Simdi elimde yaklasik 150 tane armut ve kiraz fotografi var.. Biraz abartmisim sanki.
Armut durdugu yerde duruyor, hi�bir atraksiyon yok bense etrafinda fir d�n�yorum.
Fotograf �ekmek bana terapi gibi geliyor. Elime makinayi alinca herseyi unutuyorum. Ayni kareyi 5 kez 10 kez �ekiyorum... Tek amacim hosuma giden bir kare yakalayabilmek. Bulanikmis, yamukmus �ok da umrumda degil aslinda, benim i�in �nemli olan i�ime sinmesi ve renklerin canliligi.. Kisaca bir fotografa baktigimda mutlu oluyorsam tamamdir.
Bu kis adam gibi bir kursa gitmeyi planliyorum. Biraz fotograf makinasini tanisam, teknik bir iki sey �grensem belki daha mutlu olacagim, hem kardesime de daha fazla hava atabilirim b�yleceJ
Londra�dan bir lens almistim, alirken de bu portre i�in ideal, senin harika fotograflarini �ekecegim dedim ama hen�z adam gibi bir tane bile fotografini �ekmedim zavallimin. Simdi durup durup beni kandirdin diyor�
Ne yapayim manzara ya da portre �ekmek hosuma gitmiyor, daha dogrusu aklima bile gelmiyor� Ver bana bir armut bir kiraz sonra git evi bosalt ruhum duymaz�
Armut diyince aklima geldi, biz ailecek d�zeni, g�zeli seviyoruz tamam da bazen biraz dozu da ka�iriyoruz.. Ge�en sene bah�emizde k���k bir armut agaci vardi (hala var da babam onu budamis simdi ona aga� denmez odun olmus zavalli) , annem karsisina ge�ip, �bu agacinda dallari s�yle top gibi olmuyor daginik daginik b�y�yor ne bi�im� demisti.. Hani �izgi filmlerdeki aga�lar gibi b�y�s�n istiyor b�t�n aga�lar�
Son gittigimizde aksam�st� oturuyoruz balkonda, kardesim ; bug�n deniz bulanikti nedense dedi, annem de sinirli sinirli; d�zg�n d�zg�n y�zmesini bilmiyorlar ki.....
Tepisiyorsunuz tabi y�zerken, kumlari havalandiriyorsunuz� bak bizim oraya gelirseniz d�zg�n d�zg�n y�z�n biz �yle daginikligi bulanikligi pek sevmiyoruz�
4 or 5 week ago, I took these photos. I woke up in the morning and I started to take photos before breakfast until afternoon.
Now I have about 150 pieces pears and cherries photos. The pears are on the table and I am turning around to their like mad.
Take a picture, it sounds like therapy to me. When I take my machine I will forget everything.
My goal is capture a single nice frame. In fact I do not care it is blurry or skew. The most important thing for me is the viability of the colors.
When I look at the photo, if I feel happy, this is enough for me.
Next winter I am planing to join a course about photography. Maybe that time if I learn more technical things I can be happier.
I had bought a lens from London , It was ideal for the portrait,
And I said my sister " I will take a lot of photos of you. But not yet I could not take any photo. She is very angry with me:)
But what do I don't like to take a portre or a landscape photo.
Hepinize g�zel bir g�n diliyorum...?
I wish a beautiful day to you...