Ge�en aksam isten �iktim, bir yandan y�r�yorum bir yandan d�s�n�yorum.. Kafa yerde her zamanki gibi... B�yle �oook isyerini ya da evi ge�tigim, sonrada geri d�nd�g�m olmustur. Artik ne derin konular d�s�n�yorsam...
Neyse iste d�n aksam da eve gitsem de birseylerin fotografini �eksen diye d�s�ne d�s�ne eve vardim, ama saat olmus 19:00... Hava karardi kararacak... �antayi firlattim bir kenera, etrafa bakindim bakindim birsey bulamadim, sonra mutfaga kostum, dolabi a�tim, tamtakir kurubakir...
Baktim k�secikte bu zavallilar kalmis, kiyamadim, gelin bakayim �nl� yapacagim sizi dedim ve iste bizim biricik domateslerimiz.
�nl� olduklarini g�rmeden yemek istemedim kendilerini ama sanirim bu aksam...
ayyy dilim varmadi....
Domates bana rahmetli halami hatirlatir. Kendi hi� sevmezdi domatesi ama bana �ok yedirirdi.
Ben k���kken onlarda kalmaya bayilirdim, beraber Persembe pazarina giderdik. Hani su uzun uzun olan domatesler var ya iste hep onlardan alirdi. Sonra eve gelince o yemek yapmaya, pazarliklari yerlestirmeye koyulurdu, bana da bir domatesi ortadan kesip verirdi. Hala o domatesin kokusu burnumdadir. O evde ge�irdigim g�nler �ocuklugumun en g�zel g�nleriydi. Bir g�n buradan size �ok �zledigim halami uzun uzun anlatirim. Simdi biraz fazla duygusalim, herhalde hava kapadi diye..
�pt�m hepinizi...
�pt�m hepinizi...